رباعی 180

از نغمه ی من خاطره ای می ماند

نه خاطره نه پنجره ای می ماند

آنقدر تو را لطیف خواندم که جهان

پنداشت تو را باکره ای می خواند!*

پارسا همت

از کتاب دوشیزه ترین نگاه

* استفاده از ردیف متفاوت آگاهانه صورت گرفته است!